Showing posts with label ನೆನೆನೆನೆದು ಮನಸಳಲಿ ಅಳುತಳುತ ನೆನಪಿರಲಿ. Show all posts
Showing posts with label ನೆನೆನೆನೆದು ಮನಸಳಲಿ ಅಳುತಳುತ ನೆನಪಿರಲಿ. Show all posts

Friday, January 31, 2014

ನೆನೆನೆನೆದು ಮನಸಳಲಿ ಅಳುತಳುತ ನೆನಪಿರಲಿ (565)

ನೆನೆನೆನೆದು ಮನಸಳಲಿ ಅಳುತಳುತ ನೆನಪಿರಲಿ |
ಗುಣವನಂತಾನು ಮೊಳಕಿಳಿಯಿಸುಗೆ ನೇಹಂ ||
ಅನುಚಿಂತೆಗೆಡೆಯಾಗಿಸುವ ಮಿತ್ರಮೃತಿ ದುಃಖ |
ಮನಕೆ ಪರಿಪಾವಕವೊ - ಮರುಳ ಮುನಿಯ || (೫೬೫)

(ಮನಸು+ಅಳಲಿ)(ಗುಣವನ್+ಅಂತ+ಆನು)(ಮೊಳಕೆ+ಇಳಿಯಿಸುಗೆ)(ಅನುಚಿಂತೆಗೆ+ಎಡೆ+ಆಗಿಸುವ)

ಮಿತ್ರನ ಸಾವನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಜ್ಞಾಪಿಸಿಕೊಂಡು ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ದುಃಖಿಸಲಿ. ಆದರೆ ದುಃಖಿಸುವಾಗ ಜ್ಞಾಪಕದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೋ. ಈ ರೀತಿಯ ಸ್ವಾಭಾವವನ್ನು ಅಂಕುರವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುವುದು ಸ್ನೇಹ (ನೇಹ). ಹೀಗೆ ಸದಾಕಾಲವೂ ದುಃಖ ಮತ್ತು ಕಳವಳಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶವನ್ನುಂಟು ಮಾಡುವ ಸ್ನೇಹಿತನ ಸಾವಿನ ದುಃಖವು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಪರಿಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.
(ಕೃಪೆ: ಶ್ರೀ. ಶ್ರೀಕಾಂತ್‍ರವರ "ಮರುಳ ಮುನಿಯನ ಕಗ್ಗ - ತಾತ್ಪರ್ಯ")

Let the mind weep while remembering and remember while weeping,
At least thus, let friendship force noble qualities into your being.
Sorrow caused by a friend’s death that makes you grieve
Is the fire that purifies your mind – Marula Muniya (565)
(Translation from "Thus Sang Marula Muniya" by Sri. Narasimha Bhat)